Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Μαριούπολη. Η κατάσταση στην πόλη σήμερα 30.08.2014

Ήσυχη παραμένει η κατάσταση στην πόλη σήμερα 30.08.2014. 
Νωρίτερα το απόγευμα πάνω από χίλιοι πολίτες της πόλης σχημάτισαν ζωντανή αλυσίδα ενάντια στον πόλεμο προς την πλευρά του Νοβοαζόφσκ στην συνοικία Βαστότσνιι.
Οι κάτοικοι της πόλης είναι πραγματικά φοβισμένοι από το ενδεχόμενο να υπάρξουν πολεμικές συγκρούσεις και βομβαρδισμοί μέσα στην πόλη.
Άφαντοι παραμένουν τις τελευταίες ημέρες ο Δήμαρχος κ. Γιούρι Χατλουμπέι (εμφανίσηκε τελευταία φορά στη διαδήλωση της Πέμπτης) αλλά και ο Κυβερνήτης της Περιφέρειας Ντανιέτσκ κ. Σεργκέι Ταρούτα που δεν έδωσε το παρόν ούτε στη μεγάλη φιλειρηνική - αντιρωσική διαδήλωση στην πλατεία Λένινα την Πέμπτη.

Την Πέμπτη έκλεισε το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στη Μαριούπολη και μεταφέρθηκε στο Ντνιπροπετρόβσκ. Παράλληλα έχει ξεκινήσει η εκκένωση του λιμανιού της Μαριούπολης και η μεταφορά του προσωπικού και μέρους του εξοπλισμού στην Οδησσό. Συνεχίζεται η εκκένωση τραπεζικών καταστημάτων, ενώ από χθες ετοιμάζονται να εγκαταλείψουν την Μαριούπολη και τα Σούπερ Μάρκετ ΑΤΒ ιδιοκτησίας Γιούλιας Τιμοσένκο. Στο μεγάλο εμπορικό κέντρο PORT CITY, 21 καταστήματα ανέστειλαν τη λειτουργία τους. 
Όλα δείχνουν ότι επίκειται κατάληψη της πόλης από τις δυνάμεις της ΛΔΝ.
Νωρίτερα το πρωί οι στρατιωτικές δυνάμεις της ΛΔΝ απέκρουσαν προσπάθεια αντεπίθεσης του Ουκρανικού Στρατού στο Νοβοαζόφσκ που παραμένει υπό τον έλεγχο τους. 
Αργά το απόγευμα εξέδωσαν ανακοίνωση όπου ανακοινώνεται η κατάληψη της Βολνοβάχας αλλά και η έξοδος του Λαϊκού Στρατού στην Αζοφική Θάλασσα και η κατάληψη του ελληνικού χωριού Γιάλτα στα δυτικά της πόλης.
"Στην κατεύθυνση της Μαριούπολης τα στρατιωτικά τμήματα της ΛΔΝ, πραγματοποίησαν ελιγμό και ξεπερνώντας τη Μαριούπολη από τα βόρεια, έθεσαν υπό τον έλεγχό τους του τμήμα του δρόμου μεταξύ Μάνγκους και Οσιπένκο. Με αποφασιστική κίνηση βγήκαν στην ακτή της Αζοφικής Θάλασσας και κατέλαβαν το χωριό Γιάλτα"  αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση που αναμεταδίδεται από το ρωσικό RIA NOVOSTI. Η είδηση δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί.
Σύμφωνα με απόλυτα επιβεβαιωμένες πληροφορίες του bsgreeks.blogspot.com, εχθές τη νύχτα μετακινήθηκαν και οι στρατιωτικές δυνάμεις του Ουκρανικού παραστρατιωτικού ΑΖΟΒ από το Ουρζούφ όπου στρατοπέδευαν τους τελευταίους μήνες στην εξοχική κατοικία του πρώην Προέδρου Γιανουκόβιτς. Στην περιοχή απέμειναν 15 φρουροί.
Αν επιβεβαιωθεί η κατάληψη της Γιάλτας, η Μαριούπολη βρίσκεται σε απόλυτο κλοιό και είναι ζήτημα ημερών η κατάληψη της πόλης από τις δυνάμεις της ΛΔΝ.

                                                                                                         bsgreeks.blogspot.com

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Ορθή η απόφαση μετακίνησης του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας από τη Μαριούπολη στο Ντνιπροπετρόβσκ

Σήμερα και με αφορμή την εκκένωση του Γενικού Προξενείου της Ελλάδος και τη μεταφορά του από τη Μαριούπολη στο Ντνιπροπετρόβσκ κυκλοφόρησαν μια σειρά άρθρων του τύπου "Τα ποντίκια του ΥΠΕΞ εγκαταλείπουν τον ελληνισμό" συνοδευόμενα από πατριωτικές εξάρσεις.

Ξεκαθαρίζοντας εξ αρχής ότι υπό τις παρούσες συνθήκες θεωρώ την απόφαση ενδεδειγμένη και σωστή προσπαθώ να κατανοήσω τη λογική τέτοιων δημοσιευμάτων.  Δηλαδή κατά την άποψη των Συντακτών, ένα αποκλεισμένο Προξενείο που ουσιαστικά θα είχε σταματήσει τη λειτουργία του και το προσωπικό θα διέτρεχε κίνδυνο, θα ήταν πιο χρήσιμο από ένα Προξενείο που συνεχίζει να λειτουργεί;

Μπαίνει βέβαια το ζήτημα της προστασίας του ελληνισμού !!! Προσπαθώ να κατανοήσω με πιο ακριβώς τρόπο το Προξενείο μας θα μπορούσε να προστατέψει τον Ελληνισμό σε μια πόλη που πιθανώς να δεχθεί βομβαρδισμό;
Μπλόκο στην είσοδο της πόλης

Αλλά ας μπούμε και στην ουσία του θέματος που δεν είναι άλλο από την προστασία του Ελληνισμού. Η πλειοψηφία των Ελλήνων στην περιοχή ζουν στη Μαριούπολη αλλά και σε 23 ελληνικά χωριά. Η πλειοψηφία αυτών των χωριών εδώ και ένα μήνα βρίσκονται εντός της εμπόλεμης ζώνης χωρίς να έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης στο Προξενείο μας και κανένας δεν ασχολείται με αυτό. Πέραν των ελληνικών χωριών που βρίσκονται στην εμπόλεμη ζώνη το Προξενείο της Μαριούπολης λειτουργώντας εντός της εμπόλεμης ζώνης στερείται επαφής και με άλλες ελληνικές Κοινότητες μεγάλων πόλεων όπως της Μελιτούπολης, του Ντνιπροπετρόβσκ, του Ντονιέτσκ κλπ κλπ. Ποιος λογικός άνθρωπος θα θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του ταξιδεύοντας σε εμπόλεμη ζώνη για να επισκεφθεί το Προξενείο;

Αλλά υπάρχει και το άλλο ερώτημα που αφορά την προστασία του Ελληνισμού της περιοχής. Ο Ελληνισμός έχει διασπαστεί. Η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων που έχει την έδρα της στη
Μαριούπολη, έχει λάβει φιλοουκρανική θέση, ενώ από την πλευρά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντανιέτσκ υπάρχουν δεκάδες Έλληνες που πολεμούν εναντίον του Ουκρανικού στρατού και των παραστρατιωτικών. Ποιόν από ποιόν θα προστατέψει η λειτουργία του αποκλεισμένου Προξενείου της Μαριούπολης; 

Ενημερωτικά πάντως στη Μαριούπολη σήμερα:
Ξεκίνησε η εκκένωση του λιμανιού της πόλης που τη βάφτισαν μεταφορά του προσωπικού στο λιμάνι της Οδησσού.
Ξεκίνησε η εκκένωση Τραπεζών.
Ο Κυβερνήτης που πριν ένα μήνα μετέφερε την έδρα της Περιφέρειας Ντανιέτσκ στη Μαριούπολη παραμένει άφαντος.
Οι Αντάρτες απέχουν 22 χλμ. από την πόλη και μπορούν να την καταλάβουν οποιαδήποτε στιγμή το θελήσουν.

Καλό θα ήταν λοιπόν να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε λογικά και να αφήσουμε στην άκρη άκαιρους συναισθηματισμούς.

Η προσωρινή μεταφορά δίνει τη δυνατότητα της συνέχισης της λειτουργίας διασφαλίζοντας την Ελληνική παρουσία στην περιοχή, την ασφάλεια του προσωπικού αλλά και την προσβασιμότητα απ όλους.

                                                                                                             bsgreeks.blogspot.com

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Αντίο Κύριε Γενικέ Πρόξενε. Ολοκληρώνεται η θητεία του Δ. Παπανδρέου στο Γενικό Προξενείο της Μαριούπολης.

   Σε λίγες μέρες ολοκληρώνει τη θητεία του στο Γενικό Προξενείο της Μαριούπολης ο Γενικός Πρόξενος κ. Δημήτριος Παπανδρέου, ο κατά γενική ομολογία καλύτερος Έλληνας Πρόξενος που πέρασε από τη Μαριούπολη.

   Ο Δημήτριος Παπανδρέου του Δημοσθένη, γεννήθηκε στην Πάτρα το 1967. Είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1988) καθώς και της Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Παρισιού (1990). Ομιλεί αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, αραβικά. Το 1995 εισήλθε στο Διπλωματικό κλάδο του Υπουργείου Εξωτερικών, ενώ την τριετία 1997-2000 διετέλεσε Γραμματέας Πρεσβείας Γ΄ στην Πρεσβεία της Ελλάδος στην Βουδαπέστη.

   Άνθρωπος με επιστημονικά ενδιαφέροντα και έντονη συγγραφική δραστηριότητα, βρέθηκε στη Μαριούπολη σε μια δύσκολη χρονική περίοδο το Σεπτέμβριο του 2010. Και φυσικά δεν εννοώ μόνο λόγω των πρόσφατων γεγονότων. Κλήθηκε πριν τρία χρόνια να αποκαταστήσει τη διαταραγμένη σχέση του Προξενείου της χώρας μας στη Μαριούπολη, με την πολυπληθή ομογένεια, αλλά και τις τοπικές αρχές. Η τελευταία προ Δ. Παπανδρέου Πρόξενος κα Μαλλή (αν και δεν είχε πάντα άδικο), είχε καταφέρει να ενώσει τους πάντες εναντίον της. Για πρώτη φορά είδαμε διαδηλώσεις ομογενών με αίτημα την απομάκρυνση της Γενικής Προξένου της χώρας μας.

   Κρατώντας αποστάσεις και ισορροπώντας χωρίς να δίνει δικαιώματα για σχόλια ο Δ. Παπανδρέου κατάφερε γρήγορα όχι απλά να αναστρέψει το αρνητικό κλίμα αλλά να δώσει μια νέα πνοή στην παρουσία της Ελλάδας στην περιοχή.

Επί θητείας του,
  • Αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις του Γενικού Προξενείου της Ελλάδος στη Μαριούπολη με την ομογένεια αλλά και τις τοπικές αρχές
  •  Η Aegean προσγειώθηκε στη Μαριούπολη.
  •  Πραγματοποιήθηκε η πρώτη έκθεση ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών.
  • Ιδρύθηκε ο Σύλλογος Φίλων του Ελληνικού Πολιτισμού «ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ».
  •  Αναπτύχθηκε η προς την Ελλάδα τουριστική και εμπορική δραστηριότητα.
  •  Άνοιξαν Ελληνικές επιχειρήσεις και εμφανίσθηκαν ελληνικά προϊόντα στα ράφια των τοπικών καταστημάτων.
  •  Πραγματοποιήθηκαν δεκάδες εκδηλώσεις προβολής του ελληνικού πολιτισμού, του ελληνικού τουριστικού προϊόντος και των ελληνικών προϊόντων.
  •    Στηρίχθηκε με μέτρο η Ομογένεια.
  •   Πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά Θεία Λειτουργία στη Ελληνική, χάρη στην προσωπική παρέμβαση και τη φιλία του με τον Παναγιώτη Μυλωνά.

        Το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας απέκτησε ουσιαστικό ρόλο Εθνικού Κέντρου.
   
Με λίγα λόγια η χώρα μας απέκτησε και πάλι τον πρέποντα στην Ιστορία και τον Πολιτισμό της, σεβασμό απ’ όλους.
   
 Το σημαντικότερο όμως είναι ότι όλα αυτά έγιναν τηρώντας αποστάσεις από πρόσωπα και καταστάσεις που θα μπορούσαν να παρανοηθούν ή να δημιουργήσουν παρατάξεις που θα διαχώριζαν την Ομογένεια. Ο κ. Γενικός χρεώθηκε το προσωπικό κόστος να είναι απόμακρος απ’ όλους όσους θα μπορούσαν να δημιουργήσουν έστω και την εικόνα της εύνοιας.
         Φιλικός αλλά και απόμακρος δημιούργησε και δεν γκρέμισε και αφήνει στον επόμενο μια θετική εικόνα και παρακαταθήκη.

       Και φυσικά σημαντικότατος είναι και ο ρόλος του σε αυτή τη δύσκολη περίοδο της Ουκρανικής κρίσης. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι η ομογένεια δεν έχει πληγεί από την κατάσταση που επικρατεί, ενώ διατηρούνται οι ήπιοι τόνοι και το αίσθημα ασφάλειας λόγω της Προξενικής παρουσίας.


Αντίο Κύριε Γενικέ Πρόξενε. 
Να ευχηθούμε, καλή συνέχεια σε έναν άνθρωπο που μπορεί πραγματικά να προσφέρει πολλά στην πατρίδα μας.

                                                                                                     bsgreeks.blospot.com

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

Ρωσικό εμπάργκο. Η ζημιά δεν μπορεί να καλυφθεί με καμία αποζημίωση.

   Την προηγούμενη εβδομάδα, η Ρωσία, αφού εξάντλησε την υπομονή της, αναγκάσθηκε τελικά για να "υπερασπίσει και το δικό της εθνικό συμφέρον" (έτσι ξεκινάει το διάταγμα του Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν), να λάβει αντίμετρα απέναντι στις χώρες που τις επέβαλαν κυρώσεις καθώς και σε αυτές που συμμετείχαν σε αυτές. 

   "Περιμέναμε ότι θα καταλάβαιναν" είπε ο Πρωθυπουργός Νιμίτρι Μεντβέντεβ. Δυστυχώς δεν κατάλαβαν και μέσα στις χώρες που επλήγησαν από το εμπάργκο βρίσκεται και η Ελλάδα, που δια της κυβέρνησής της, έσπευσε να συντονιστεί στην επίθεση της Ε.Ε., ενάντια σε μία κατά γενική ομολογία φίλη χώρα.
   Βέβαια η ζημιά για την Ελλάδα, συγκριτικά με άλλες χώρες είναι μικρή. Οι ροδακινοπαραγωγοί χάνουν το τελευταίο 20ήμερο της σεζόν, ενώ πιθανότατα θα μας περισσέψουν αρκετά μεγάλες ποσότητες ακτινιδίου. 
   Αμέσως είχαμε την γνωστή ελληνική αντίδραση. Τα Μ.Μ.Ε. μετέφεραν πληροφορίες του Υπουργείου Εξωτερικών περί δήθεν διαπραγμάτευσης με τη ρωσική κυβέρνηση, χωρίς όμως να επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο. Το γεγονός από μόνο του φαντάζει φαιδρό. Δεν θα μπορούσα να φαντασθώ την ελληνική θέση σε μια τέτοια διαπραγμάτευση. Τι θα μπορούσαμε να τους πούμε δηλαδή; ...κοιτάξτε εμείς ως μέλος της Ε.Ε. θα σας επιβάλλουμε κυρώσεις, αλλά εσείς συνεχίστε να αγοράζετε από εμάς; Ή θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε τη θέση της Ε.Ε που μιλάει για προσφυγή στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, γιατί το ρωσικό εμπάργκο έχει πολιτικά κίνητρα!!! Απίστευτος κυνισμός.
   Από την άλλη, οι ενδιαφερόμενοι, παραγωγοί, έμποροι, διαλογητήρια, μεταφορείς μαζεύτηκαν για να ζητήσουν αποζημιώσεις!! Ευκαιρία για λεφτά του αέρα. Κάποιοι άλλοι άρχισαν να αναζητούν τρόπο τριγωνικής πώλησης δια μέσου Σκοπίων, Σερβίας ή και Τουρκίας.
   Οι Ρώσοι από την πλευρά τους, δεν κάνουν κινήσεις εντυπωσιασμού. Μελετούν πριν κάνουν οτιδήποτε. Φυσικά και δεν θ αφήσουν την αγορά της χώρας τους χωρίς προϊόντα. Βλέπετε οι χώρες που επέβαλαν κυρώσεις εναντίον τους, με το ζόρι φτάνουν τις 20.
   Έτσι λοιπόν και ειδικότερα στα αγροτικά, μία μέρα μετά την ανακοίνωση του εμπάργκο ανακοίνωσαν την αύξηση των εισαγωγών από μια σειρά χώρες, μεταξύ των οποίων η Τουρκία που φαίνεται να κυριαρχεί πλέον απόλυτα στη ρωσική αγορά, η FYROM και η Σερβία.
   Πέρα και από αυτό, προχθές ανακοίνωσαν την αναδιάρθρωση της αγροτικής τους παραγωγής ώστε να πάψει η εσωτερική αγορά να εξαρτάται από εισαγωγές. Του χρόνου η Ρωσία θα καλύπτει τις ανάγκες της σε ροδάκινο από την Κριμαία κατά ποσοστό τουλάχιστον 60%.
   Για όσους δεν το κατάλαβαν, σε ένα χρόνο από σήμερα που λήγει το εμπάργκο, η αγορά της Ρωσίας, θα έχει χαθεί οριστικά για τα ελληνικά προϊόντα. Και αν η φετινή ζημιά μπορεί να καλυφθεί εν μέρει με αποζημιώσεις, η μόνιμη πλέον ζημιά δεν θα μπορεί να καλυφθεί με καμία αποζημίωση.
   Αλλά και πάλι η Ρωσία συμπεριφέρεται λογικά απέναντι σε όλους αυτούς που επιχειρούν με την επιβολή κυρώσεων να τη γονατίσουν οικονομικά. Σκεφθείτε για παράδειγμα τι θα γινόταν στη χώρα μας, αν πέραν του εμπάργκο εκδιδόταν και μια ταξιδιωτική οδηγία. Σκεφθείτε που μπορεί να οδηγήσει ο παραλογισμός των κυρώσεων στον ενεργειακό τομέα.
   Η μοναδική λύση που μπορεί να σώσει την κατάσταση άμεσα, είναι να αρθούν οι κυρώσεις που έχει επιβάλει η χώρα μας. Αν η σημερινή κυβέρνηση αδυνατεί να το καταλάβει αυτό, τότε η μοναδική λύση για όλους μας είναι να αλλάξουμε κυβέρνηση.

                                                                                                         Θράσος Ευτυχίδης


Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Ο Καραπαναγιωτίδης, ο Ιβάν Σαββίδης και τα ροδάκινα..

Με αφορμή το εμπάργκο της Ρωσίας προς τα ελληνικά προϊόντα μεταξύ των οποίων και τα ροδάκινα αξίζει να αναφέρω κάποια γεγονότα που ίσως πολλοί δεν τα γνωρίζουν.
Τον Κώστα Καραπαναγιωτίδη, τον γνώριζα ως πόντιο τραγουδιστή. Από τους αγαπημένους του συχωρεμένου του πατέρα μου. Φεύγοντας το '83 να σπουδάσω στην τότε ΕΣΣΔ, με συνόδευε η κασέτα με τα τραγούδια του.
Τον Απρίλιο του 2009, ο Καραπαναγιωτίδης είναι Νομάρχης Ημαθίας και ουσιαστικά ο αρχιτέκτονας των εμπορικών σχέσεων του Νομού με τη Ρωσία και την Ανατολική Ευρώπη. Γνωρίζοντας τον αργότερα σε ταξίδια μαζί του στη Ρωσία και την Ουκρανία, θα πω ότι δεν είναι απλά Νομάρχης, αλλά ο καλύτερος πωλητής ροδάκινων που έχω γνωρίσει ποτέ. Και όχι μόνο ροδάκινων, αλλά και ακτινιδίου και κρασιού αλλά και ο καλύτερος διαφημιστής του τόπου του.
Τον Απρίλιο του 2009 οι παραγγελίες από τη Ρωσία δίνουν ζωή στο Νομό, όπου ξανανοίγουν εργοστάσια και διαλογητήρια που παρέμεναν χρόνια κλειστά. Οι εξαγωγές είναι όμως κολλημένες εξαιτίας της άρνησης της Ρωσικής πλευράς να πιστοποιήσει νέα εργαστήρια για τον έλεγχο των προϊόντων.
Ιβάν Σαββίδης - Κώστας Καραπαναγιωτίδης στο ΗΥΑΤΤ
για τα ροδάκινα...
Στις 9 Απριλίου 2009,ο Ιβάν Σαββίδης βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη έχοντας γιορτάσει τα πεντηκοστά του γενέθλια. Ο Καραπαναγιωτίδης ζητούσε ένα ραντεβού διαμέσου του συνεργάτη του Αβράαμ Κασιτερίδη για επείγον θέμα και οποιαδήποτε ώρα μπορέσει ο Ιβάν. Γύρω στις πέντε το απόγευμα που βρέθηκε λιγάκι ελεύθερος του το θύμισα και δέχθηκε.. Ο Καραπαναγιωτίδης ήρθε γύρω στις επτά και κάθισαν να συζητήσουν στο λόμπυ του ΗΥΑΤΤ. Εγώ μετέφραζα. Το θέμα ... φυσικά τα ροδάκινα. Δεν υπήρχε περίπτωση να ακούς τον Καραπαναγιωτίδη να μιλάει για τα ροδάκινα και να μη σου γεννηθεί η επιθυμία να δοκιμάσεις τουλάχιστον. Του είπε για το πρόβλημα για τα εργαστήρια.... Ο Ιβάν τον ρώτησε αν έχει λύρα μαζί του... ο Κώστας φυσικά και είχε. Τον παρακάλεσε να τραγουδήσει εκεί στο λόμπυ του ΗΥΑΤΤ.. Ο οδηγός του Καραπαναγιωτίδη έπαιζε τη λύρα και ο Νομάρχης τραγούδησε αδιαφορώντας για τον περίγυρο που κοίταζε περίεργα. Ο Ιβάν όχι απλά δεσμεύθηκε να βοηθήσει, αλλά να λύσει το πρόβλημα.
Αρχές Μαίου η Ρωσία μετά την άμεση παρέμβαση του τότε Βουλευτή της Κρατικής Δούμα Ιβάν Σαββίδη, πιστοποίησε άλλα έξι εργαστήρια στο Νομό Ημαθίας, απελευθερώνοντας ουσιαστικά το δρόμο του ροδάκινου προς τη Ρωσία. Μάλιστα για να καταδείξει το άμεσο ενδιαφέρον του για την επιτυχή έκβαση της πιστοποίησης, μου ζήτησε να συνοδεύσω ως συνεργάτης του, τους ρώσους επιθεωρητές στην Ημαθία, όπως και έγινε.
Ο Κώστας Καραπαναγιωτίδης δεν το ξέχασε και στην τελευταία επίσκεψη του Ιβάν στη Βέροια τον ευχαρίστησε δημόσια. Άλλωστε η σχέση τους πλέον είναι κάτι παραπάνω από φιλική.
Οι Βεροιώτες, φαίνεται ξέχασαν. Στις τελευταίες εκλογές ο υποψήφιος για το Δήμο Βέροιας Κώστας Καραπαναγιωτίδης  δεν εκλέχθηκε.

                                                                                                        Θράσος Ευτυχίδης

Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

Πατριαρχική Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά .. Πέντε χρόνια μετά την πρώτη φορά.

Το παρακάτω κείμενο, δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στις 19 Αυγούστου του 2010 και αποτελεί την προσωπική μου μαρτυρία για το πως έγινε πραγματικότητα το όνειρο της Λειτουργίας στην Παναγία Σουμελά.  Επειδή πολλοί ξεχνάνε ή απλώς βολεύονται να μη θυμούνται το ξαναδημοσιεύω σήμερα. Δεν διεκδικώ το αλάθητο, άλλωστε η αλήθεια είναι υποκειμενική. Περιγράφω απλά γεγονότα που έζησα.


15 Αυγούστου του 2010. Για πρώτη φορά μετά από 88 χρόνια, μέσα σε ένα κλίμα απόλυτης κατάνυξης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος τελεί για πρώτη φορά Θεία Λειτουργία στην Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά στον Πόντο. Στην Ελλάδα το θέμα παίρνει αναμενόμενα μια τεράστια δημοσιότητα. Γνωστοί και μη Ποντιοπατέρες αλληλοσυγχαίρονται για την επιτυχία μιας προσπάθειας που πότε δεν έκαναν. Σπρώχνονται για να καταλάβουν τις πρώτες θέσεις στον περίβολο της Μονής. Επιτέλους ανακαλύπτουν που βρίσκεται το Μοναστήρι. Δεν άντεξα το θέαμα και έγραψα το παρακάτω κείμενο...


"Στα ξένα είναι ΕΛΛΗΝΑΣ και στην Ελλάδα ξένος ...

   Ακόμη και η γελοιότητα και η αθλιότητα πρέπει να έχουν επιτέλους όρια. Για άλλη μια φορά και με αφορμή τη Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά παρακουλουθούμε μια οργανωμένη επίθεση από εξαρτημένους κονδυλοφόρους και δημοσιογράφους προς τον Ιβάν Σαββίδη. Προσπαθούν να αμφισβητήσουν τον καθοριστικό ρόλο που έχει διαδραματίσει, ενώ δια τηλεοράσεων και εφημερίδων αλληλοσυγχαίρονται για την επιτυχία, αυτοί που ανακάλυψαν το Μοναστήρι δύο μέρες πριν. Και φυσικά επειδή τα γεγονότα είναι δύσκολο να αμφισβητηθούν, ανακαλύπτουν και πάλι τον δάχτυλο της Μόσχας και του Πατριαρχείου της.
   Και πραγματικά προκαλεί την περιέργεια ο επιχειρούμενος εμπαιγμός της νοημοσύνης μας. Υπάρχει πραγματικά έστω και ένας που να πιστεύει ότι σε περίπτωση που η Ρωσία ή η Ρωσική Εκκλησία θα διεκδικούσαν κάτι στην Τραπεζούντα δεν θα το έπαιρναν; Υπάρχει πραγματικά κάποιος που να πιστεύει ότι η Ρωσία χρειάζεται τον Έλληνα Σαββίδη για να κατοχυρώσει κάτι στην περιοχή; Η Ρωσία που έχει υπογράψει συμφωνίες κάποιων δις ευρώ; Κατί την άποψή μου, θα αρκούσε ένα τηλέφωνο του Πούτιν προς τον Ερντογάν. Και ας βγει κάποιος από τους σεναριογράφους "δημοσιογράφους" να πει πως έχω άδικο.
   Αισθάνομαι λοιπόν σήμερα την ανάγκη να γράψω την αλήθεια. Αυτή την υποκειμενική δική μου αλήθεια όπως την έζησα εγώ, έχοντας την τύχη και την τιμή να βρεθώ δίπλα στον Ιβάν Σαββίδη από την αρχή αυτής της προσπάθειας μέχρι και σήμερα.

   Το πρώτο προσκύνημα, 2007 

   Τον Ιανουάριο του 2007, ο Ιβάν Σαββίδης εκλέγεται εν μέσω αμφισβήτησης Συντονιστής της Ε' Περιφέρειας χωρών πρώην ΕΣΣΔ του ΣΑΕ, με συμμετοχή μόνο των Ομοσπονδιών της Ουκρανίας, μέρους της Ρωσίας  και της Νεολαίας. Οι Ομοσπονδίες της Γεωργίας, Μολδαβίας, Λευκορωσίας, Αρμενίας, Καζαχστάν, Ουζμπεκιστάν, Κιργιζίας κ.α. όχι απλά δεν τον στηρίζουν αλλά απέχουν από το νέο όργανο.
   Ως πρώτο στόχο που βάζει είναι η ενοποίηση όλων των Ομοσπονδιών και η συμμετοχή τους στην Ε' Περιφέρεια. Αντιλαμβάνεται ότι χρειάζεται ένας στόχος που θα ενοποιήσει, όλες τις Ομοσπονδίες της πρώην ΕΣΣΔ αλλά και όλους τους Πόντιους σε όλο τον κόσμο. Τον Μάρτιο του 2007 υιοθετεί ως κεντρικό σύνθημα της Περιφέρειας "Η Ορθοδοξία στην ψυχή, η Ελλάδα στην καρδιά, η ένωσή μας στη σκέψη", και αποφασίζει να πραγματοποιήσει το πρώτο μαζικό προσκύνημα στην Παναγία Σουμελά, στις 15 Αυγούστου του 2007.  
Όταν μου το ανέφερε σε μια συνάντησή μας στη Μόσχα τον Ιούνιο του 2007 του είπα "... θα σε συλλάβουν". Μου είπε "ποτέ, εσένα μπορεί, εμένα όχι .. δεν θα συλλάβουν έναν Βουλευτή της Κρατικής Δούμας της Ρωσίας επειδή προσεύχεται." Το είπε και το έκανε ... Στις 15 Αυγούστου του 2007 ακολουθούμενος από 300 τον αριθμό εκπροσώπους ελληνικών κοινοτήτων της Ρωσίας, της Ουκρανίας, της Γεωργίας και κάποιους από την Ελλάδα που πίστεψαν σε αυτό πραγματοποιήθηκε το πρώτο μαζικό προσκύνημα στην Παναγία Σουμελά. Διαβάσθηκε παράκληση από τον ελληνικής καταγωγής Πρωθυερέα της Μητρόπολης του Νοβοτσερκάσκ, πατέρα Αλέξανδρο Γρηγοριάδη ο οποίος μάλιστα τελείωσε την παράκληση φωνάζοντας στα ελληνικά "Ευχαριστώ το Θεό που με αξίωσε να βρίσκομαι εδώ, ευχαριστώ το Θεό που με έκανε Πόντιο". Σ' αυτό το πρώτο προσκύνημα, αν και προσκλήθηκαν, κανείς από τους πανηγυρίζοντες για την επιτυχία τους "ηγέτες" του Ποντιακού χώρου, αλλά ούτε και τους Έλληνες πολιτικούς δεν ακολούθησαν. Το εγχείρημα ολοκληρώνεται με απόλυτη επιτυχία, χωρίς κανένα πρόβλημα από την Τουρκική πλευρά. Μάλιστα μετά το προσκύνημα στη Μονή επισκέπτεται τον ιδιαίτερο τόπο καταγωγής του, τα χωριά της ηρωικής Σάντας.

   Το δεύτερο προσκύνημα, 2008.

 Η επιτυχία της πρώτης φοράς δίνει στον Ιβάν Σαββίδη τη δύναμη να συνεχίσει. Οργανώνει και χρηματοδοτεί το δεύτερο μαζικό προσκύνημα για τις 15 Αυγούστου του 2008.. Σκέφτεται ότι σ' αυτό το δεύτερο θα πρέπει να υπάρξει ακόμη μεγαλύτερος συμβολισμός, αλλά παράλληλα να καταγραφεί και η θέληση τόσο η δική του όσο και των παρευρισκόμενων για ενοποίηση και κοινή πορεία. Τι θα μπορούσε να δώσει μεγαλύτερο συμβολισμό από την Εικόνα της Παναγίας Σουμελά... Η ιδέα να ανέβει η εικόνα έστω και ως αντίγραφο είναι δικιά του. Τον Μάιο του 2008 μου ζητάει να ψάξω και να αγοράσω ένα ακριβές αντίγραφο της εικόνας της Παναγίας της Σουμελιώτισας. Παράλληλα παραγγέλνει σε κηροποιία δεσμίδες των 353 κεριών που το βάρος της καθεμιάς είναι 353 γραμμάρια σε ανάμνηση των 353.000 αθώων νεκρών της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Ετοιμάζεται και κείμενο "Χάρτης" για την ένωση όλων των Ελλήνων.

   Βρισκόμαστε στο Άγιο Όρος στα τέλη Ιουνίου του 2008 όταν του λέω ότι την εικόνα δεν θα πρέπει να την κουβαλήσουμε εμείς αλλά ιερείς ή Μοναχοί ακόμη καλύτερα, από το Όρος. Υιοθετεί την άποψή μου και στα μέσα Ιουνίου του 2008 απευθύνει αίτηση στην Ιερά Κοινότητα να συνοδευθεί η εικόνα από αντιπροσωπεία Μοναχών του Αγίου 'Ορους. Παράλληλα αιτείται ακρόαση από τον Οικουμενικό Πατριάρχη για να ζητήσει την ευλογία του.
 
Η εικόνα στο γραφείο μου στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης στις 25 Ιουλίου 2008
   Στις 25 Ιουλίου του 2008, αγοράζεται από το Ίδρυμα "Παναγία Σουμελά" το ακριβές αντίγραφο της Σουμελιώτισας. Ο Πρόεδρος του Ιδρύματος κ. Γιώργος Τανιμανίδης όταν πήγα να την παραλάβω μου ανακοίνωσε ότι είναι απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος να δωριθεί η εικόνα, μια που προορίζεται για ένα τέτοιο σκοπό. Του είπα ότι η εντολή που μου δόθηκε είναι να αγοράσω την εικόνα και κατέβαλα το αντίτιμο των 750 € που εγγράφηκε ως ενίσχυση του Ιδρύματος. Η εικόνα μεταφέρθηκε στο Βέρμιο και τοποθετήθηκε δίπλα στην πραγματική.

   Τις ημέρες εκείνες έρχεται και η θετική απάντηση της Ιεράς Κοινότητας. Ορίζεται αντιπροσωπεία 8 μοναχών και ψαλτών που θα συνοδεύσει την εικόνα στο Μοναστήρι με επικεφαλή τον Νικόδημο τον Αγιοπαυλίτη. Η απάντηση της Ιεράς Κοινότητας εκλαμβάνεται από εμάς και ως Πατριαρχική ευλογία. Σε αναμονή και της αιτούμενης ακρόασης από τον Οικουμενικό Πατριάρχη ξεκινάμε την προετοιμασία του ταξιδιού. Και αυτή τη φορά προσκαλούνται προσωπικά όλοι οι ηγέτες του Ποντιακού Κινήματος στη χώρα μας, πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Κάποιοι επιτέλους ανταποκρίνονται θετικά. Στο Δεύτερο προσκύνημα συμμετέχουν, ο Πρόεδρος της ΠΟΠΣ Χαράλαμπος Αποστολίδης, η Γ.Γ. κα Χριστίνα Σαχινίδου. Η ΠΟΕ ορίζει ως εκπρόσωπό της τον κ. Γαβρίηλ Αβραμίδη ο οποίος όμως τελικά λόγω προσωπικού προβλήματος δεν συμμετέχει. Τελικά η ΠΟΕ εκπροσωπείται από τον Στάθη Παπαδόπουλο και τον Τάσο Αμοιρίδη. Φροντίζω προσωπικά τα της μετάβασης των καλεσμένων και των Δημοσιογράφων που ανταποκρίνονται στο κάλεσμα. Μετακινούνται αεροπορικώς μέχρι και την Τραπεζούντα. Φροντίζω και τα θέματα της μετακίνησης της αντιπροσωπείας της Ιεράς Κοινότητας οι οποία πλαισιώνεται και από καμμιά δεκαριά λαϊκούς. Παράλληλα οργανώνω και τη μετακίνηση ενός λεωφορείου με εκπροσώπους Ποντιακών Σωματείων αλλά και φίλους και συγγενείς του Ιβάν Σαββίδη.
   Είναι 10 Αυγούστου του 2008 όταν ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ιεράς Κοινότητας, Νικόδημος ο Αγιοπαυλίτης με ενημερώνει τηλεφωνικά ότι για να συμμετάσχει η αντιπροσωπεία θα πρέπει να υπάρξει έγγραφη άδεια του Οικουμενικού Πατριάρχου. Αρχίζει ένας τηλεφωνικός μαραθώνιος επαφών με το Οικουμενικό Πατριαρχείο όπου η τηλεφωνική απάντηση έχει περίπου ως εξής: "Φυσικά και οι Μοναχοί έχουν την Ευλογία του Πατριάρχου, αλλά λόγω των ιδιατέρων συνθηκών δεν είναι δυνατόν να δωθεί γραπτή άδεια για τον Πόντο". Τελευταία επικοινωνία που πραγματοποιώ με το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι στις 12 Αυγούστου το απόγευμα και αμέσως μετά, σε μια τελευταία προσπάθεια να τον μεταπείσω μιλάω με τον Νικόδημο τον Αγιοπαυλίτη. Του λέω ότι θεωρώ αδιανόητο να ανέβει η εικόνα χωρίς τη συνοδεία ιερέων και με πιάνουν τα κλάματα στο τηλέφωνο. Αμέσως μετά ενημερώνω τον Ιβάν Σαββίδη ο οποίος επίσης στεναχωρημένος μου λέει να παραλάβω την εικόνα από το Βέρμιο στις 13 Αυγούστου και να τη μεταφέρω στην Τραπεζούντα με το λεωφορείο.

   Στις 06:00 το πρωί στις 13 Αυγούστου ανεβήκαμε στην Παναγία στο Βέρμιο και μέσα σε ένα συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα ο Ηγούμενος της Μονής, παρέδωσε την εικόνα στον αδελφό του Ιβάν Παύλο. Κατά την έξοδο από τη Μονή και ενώ οι καμπάνες ηχούσαν χαρμόσυνα, εκατοντάδες πιστοί μαθαίνοντας που πηγαίνει η εικόνα έσπευσαν να την προσκυνήσουν.     

   Στις 8:00 το πρωί στις 15 Αυγούστου η εικόνα παραδόθηκε από τα χέρια του Παύλου στον Ιβάν και αυτός την παρέδωσε για να τη μεταφέρουν, σε ομάδα ομογενών ιερέων της Ρωσικής Εκκλησίας με επικεφαλής και πάλι τον Αλέξανδρο Γρηγοριάδη πρωθιερέα της μητρόπολης του Νοβοτσερκάσκ που επιστρατέυθηκαν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή και φυσικά δεν αποτελούσαν αντιπροσωπεία της Ρωσικής Εκκλησίας.

Στις 15 Αυγούστου του 2008 η εικόνα της Παναγίας ανέβηκε και πάλι στο φυσικό της χώρο μετά από 86 χρόνια απουσίας. Διαβάσθηκε όπως και το 2007 παράκληση από τον Ιερέα Αλέξανδρο Γρηγοριάδη στην Ελληνική και στη Ρωσική, ενώ ακολούθησε ομιλία του Ιβάν Σαββίδη στην ποντιακή που έκλεισε με τη φράση "ελάτε αντάμα να βοηθούμ τεμετέρτς και την Ελλάδαν". 
Σε αυτό το δεύτερο προσκύνημα συμμετείχαν 800 περίπου άτομα.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε αμέσως μετά σε εκπροσώπους του τύπου, ο Ιβάν Σαββίδης, έθεσε ξεκάθαρα το πλαίσιο της διεκδίκησης. "Διεκδικούμε την τέλεση Θείας Λειτουργίας τουλάχιστον μία φορά το χρόνο στην Παναγία Σουμελά και την Αγία Σοφία. Στηρίζουμε το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο και διεκδικούμε την ελευθερία στην άσκηση των καθηκόντων του Πατριάρχη μας". Οι παριστάμενοι δημοσιογράφοι θα θυμούνται ότι στο σημείο που αναφερόνταν στην καταπάτηση των θρησκευτικών ελευθεριών και των δικαιωμάτων του ανθρώπου από την Τουρκία υπήρξε διακοπή ρεύματος με αποτέλεσμα η συνέντευξη να ολοκληρωθεί με το φως των κεριών. 

     Όταν επιστρέψαμε στην Ελλάδα μέσα σε ένα πλήθος θετικών δημοσιευμάτων, διάβασα και το πρώτο περί ανάμειξης της Ρωσικής Εκκλησίας και παιχνιδιών επιρροής και μάλιστα σε άρθρο του φίλου Σταύρου Τζίμα διευθυντή του Αθηναϊκού Πρακτορείου. Ήταν ένα μόνο άρθρο και δεν θεώρησα χρήσιμο να απαντήσω. Πάντως του το κρατάω μέχρι σήμερα ... και του το είπα έκτοτε αρκετές φορές, είναι αυτός που ξεκίνησε τη σεναριογραφία.

   Το τρίτο προσκύνημα, 2009

   Το 2009, ο Ιβάν Σαββίδης οργανώνει και χρηματοδοτεί το τρίτο προσκύνημα μεγαλύτερο από κάθε προηγούμενη φορά. Τέσσερα αεροπλάνα, 22 λεωφορεία και ένα καράβι προσκυνητών ετοιμάζονται για την Τραπεζούντα .Αιτείται συνεχώς συνεχώς ακρόαση από τον Οικουμενικό Πατριάρχη χωρίς όμως αυτή να πραγματοποιείται.
   Στις 4 Μαρτίου του 2009 βρίσκεται στην Αθήνα για να μιλήσει στη Συνεδριάση της Μόνιμης Ειδικής Επιτροπής της Βουλής για τον Απόδημο Ελληνισμό. Την επομένη με τη συνοδεία του φίλου του Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κου Σίμου Κεδίκογλου και τη δική μου, επισκέπτεται τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο, ζητά και παίρνει την ευλογία του.
Ιούνιος 2009 στο Οικουμενικό Πατριαρχείο
   Στις 19 Μαίου του 2009, την ημέρα μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού,  ο Ιβάν Σαββίδης τελεί μνημόσυνο για τα αθώα θύματα στην Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα, ενώ το ίδιο βράδυ έρχεται να συμμετάσχει στην ανοιχτή συγκέντρωση που διοργανώνει η ΠΟΕ, όπου δεν του δίνεται καν' ο λόγος να απευθύνει χαιρετισμό!!!
   Επιδιώκει συνεχώς την ακρόαση και την ευλογία του Πατριάρχη. Αρχές Ιουνίου μαζί με όλο το ΔΣ του ΣΑΕ συναντάται μαζί του και ακούει θετικά σχόλια από την Παναγιότητά Του για το έργο και τις προσπάθειες που καταβάλλει... αλλά τίποτε άλλο.
    Τον Ιούλιο του 2009 μεταβαίνω προσωπικά στο Πατριαρχείο προσπαθώντας να επιτύχω μια συνάντηση χωρίς όμως αποτέλεσμα.

   Στις 14 Αυγούστου του 2009, ο Ιβάν Σαββίδης τιμάται για την προσφορά του στον Ποντιακό Ελληνισμό με το Χρυσό μετάλλιο του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά ενώ το αντίγραφο της εικόνας του παραδίδεται μετ' επαίνων από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάδης Ελλάδος Ιερώνυμο. Στις 15 Αυγούστου του 2009, η εικόνα μεταφέρεται για δεύτερη φορά στον Πόντο με ειδική πτήση τσάρτερ από τη Θεσσαλονίκη. Το πλήθος των προσκυνητών αγγίζει τις 4.000. Πέραν των οργανωμένων από τον Σαββίδη και άλλοι που απέφευγαν τις προηγούμενες χρονιές το Μοναστήρι αυτή τη μέρα, έρχονται να προστεθούν.    

   Η αντιμετώπιση δεν είναι ίδια όπως τις προηγούμενες χρονιές. Ίσως είναι ο όγκος των προσκυνητών που τρομάζει τους Τούρκους. Στο αεροδρόμιο επιβάλλουν την αφαίρεση των αμφίων στους ιερείς ενώ απαγορεύουν την κίνηση μέσα στην πόλη της Τραπεζούντας. Με δυσκολίες και εμπόδια η εικόνα ξανανέβηκε στο Μοναστήρι.

   Κατά την έναρξη της παράκλησης, εμφανίσθηκε ο Πατέρας Βησσαρίωνας, εφημέριος του Αγίου Γεωργίου και εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριάρχου. Αμέσως τον βάλαμε μπροστά θεωρώντας την συμμετοχή του ως ανταπόκριση του Οικουμενικού Πατριάρχη. Κάποιοι στην Ελλάδα (Γιώργος Γεωργιάδης) γράψανε ότι απάιτησε και επέβαλλε την παρουσία του. Τον Ιούνιο του 2010 επίτηδες, παρουσία και της Δημοσιογράφου του ΑΠΕ Σοφίας Παπαδοπούλου τον ρώτησα αν έγινε έτσι, γιατί στην Ελλάδα τέτοια γράφουνε... μου απάντησε ότι "φυσικά όχι ... στην Ελλάδα γράφουνε και ότι ο Χριστός διατηρούσε ... με τη ...." ήταν η ακριβής απάντηση.

   Η παράκληση διακόπτεται από την παρέμβαση της Διευθύντριας του Μουσείου και το μικροεπεισόδιο διαρκείας 4 ακριβώς λεπτών, παίρνει τεράστιες διαστάσεις στον ελληνικό τύπο. Ο Ελληνικός τύπος χάνει το δάσος των 4.000 προσκυνητών που με απόλυτη τάξη προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας στο Ιερό του Μοναστηριού και προβάλλει το δέντρο ενός προσχεδιασμένου σαφώς από την τουρκική πλευρά επεισοδίου.

   Το βράδυ επιστρέφοντας στην Ελλάδα αν και εξουθενωμένος συντάσσω και διανείμω του Δελτίο Τύπου του ΣΑΕ, τοποθετώντας τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση.

   Ο Σαββίδης δεν απογοητεύεται, εκτιμά ότι έγιναν λάθη και ίσως και να μετάνοιωσε για την παρουσία κάποιων πολιτικών εκεί. Δεσμεύεται να ανακινήσει το θέμα τόσο σε επίπεδο Ρωσικής Κυβέρνησης, όσο και Συμβουλίου της Ευρώπης και το κάνει. Παράλληλα αναζητεί και βρίσκει συμμαχίες και μέσα στο Τουρκικό Κοινοβούλιο. Τέλος τον Δεκέμβριο του 2009 μέσα σε θερμό κλίμα συναντιέται και λαμβάνει την Ευλογία του Παναγιοτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου. 

   Στις 13 Μαίου του 2010 μεταβαίνει στην Άγκυρα και την ίδια ημέρα παραλαμβάνει την άδεια στο όνομα του Οικουμενικού Πατριάρχου. Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας 3 στενοί του συνεργάτες λάβαμε το ίδιο mail. "Βιάζομαι να μοιρασθώ τη χαρά μαζί σας"αρχίζει η επιστολή.  Η άδεια είναι στα χέρια του. Βγαίνει ένα μικρό Δελτίο Τύπου και δημοσιέυεται στην ιστοσελίδα του ΣΑΕ.

   Τον Ιούνιο του 2010 επισκέπτεται ξανά το Οικουμενικό Πατριαρχείο δηλώνοντας την πίστη και την υποταγή στον Έναν και Μοναδικό Πνευματικό Ηγέτη όλων των Ορθοδόξων. "Η ευλογία σας μας έδωσε τη δύναμη να τα καταφέρουμε" του λέει και θέτει τον εαυτό του στη διάθεση του Πατριαρχείου. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης αυτή τη φορά απαντά ευγενικά αρνητικά σε όλα.

Οι προσκλήσεις για τη Λειτουργία μοιράζονται μισές - μισές ...

Τα υπόλοιπα είναι πλέον ιστορία.

Ευτυχίδης Θράσος"

Επιστολή του Μανώλη Γλέζου στον Πούτιν

Δημοσιεύουμε την επιστολή που έστειλε η ψυχή της Ελληνικής Αντίστασης του χθες και του σήμερα, στον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαδίμηρο Πούτιν.



Αθήνα, 8 Αυγούστου 2014

Προς τον Πρόεδρο
της Ρωσικής Ομοσπονδίας

Σύντροφε, τότε, κύριε, σήμερα
Βλαντιμίρ Πούτιν

Προσωπικά κατανοώ πλήρως τους λόγους που σας ώθησαν στην απόφασή σας να επιβάλετε εμπάργκο στα αγροτικά προϊόντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εντούτοις, εξ ονόματος του ελληνικού λαού, που διέρχεται μια εποχή ακραίων στερήσεων, κάνω έκκληση στα ανθρωπιστικά σας αισθήματα να ξανασκεφτείτε την απόφασή σας ως προς τους Έλληνες αγρότες.
Δεν θα επικαλεστώ το ότι κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα που δεν έστειλε ούτε έναν άνδρα να πολεμήσει στο Ανατολικό Μέτωπο, εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. Το γεγονός αυτό ομολόγησε ο Στρατάρχης Μπουτιόνι όταν, σε συνέδριο της F.I.R. στη Μόσχα, το 1955, δήλωνε χαρακτηριστικά: «Συλλάβαμε αιχμαλώτους από όλες τις φυλές του Ισραήλ, Έλληνα δεν συλλάβαμε». Θα επικαλεστώ όμως το ότι, σταθερά, ο λαός μας είναι ο μόνος που αντιστάθηκε στις επιθυμίες του διευθυντηρίου της Ε.Ε. Ήμασταν αντίθετοι στο διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και κατόπιν στο βομβαρδισμό της Σερβίας, ήμασταν αντίθετοι στην εισβολή στο Ιράκ και στις απειλές εναντίον της Συρίας, ήμασταν αντίθετοι στη λογική της σποράς πολέμων και εμφύλιων ταραχών στη λεκάνη της Μεσογείου.  Κι αυτό το πληρώσαμε ακριβά, με τους Έλληνες σε Ελλάδα και Κύπρο να γίνονται τα πειραματόζωα της νέας τάξης πραγμάτων που επιχειρείται να επιβληθεί παγκόσμια.  Τώρα, που η Ουκρανία βρίσκεται έρμαιο στα χέρια φασιστικών φατριών, υπερασπιστήκαμε και πάλι το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών.
Γνωρίζουμε πολύ καλά τη στάση που τήρησε η ελληνική κυβέρνηση. Επιτρέψτε μου, ωστόσο, να σας υπενθυμίσω ότι πρόκειται για μια κυβέρνηση η οποία έχει ουσιαστικά χάσει τη «δεδηλωμένη» και συνεχίζει να κατέχει την εξουσία μόνο και μόνο για να ολοκληρώσει την καταστροφή της Ελλάδας.
Για τους λόγους αυτούς, επικαλούμενος και πάλι τα ανθρωπιστικά σας αισθήματα αλλά και την πατροπαράδοτη στενή φιλία των λαών μας, ζητώ τη μη εφαρμογή του εμπάργκο για τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα και ευελπιστώ να εισακουστώ.
Με αισθήματα εκτίμησης και φιλίας
Μανώλης Γλέζος
Ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ